Marayum Maraimudi Desikanum

0
230

Kanchi DevaperumalWhen a person performs a mistakes, its better not to do that task. If the task is not done, it will also be a  mistake then they don’t know how to react to the situation.The author quotes  one beautiful anecdote from   Srimad Ramayana. Hanuman searches for Sita Piratti all over Sri lanka, during that situation his mind get sad.He cant say to Lord Rama that he cant find  Sita, as it will put  Lord Rama into sadness. So Hanuman cannot say like that and without saying anything will be a big mistake so he was astonished . Many of us don’t know  how to react and what to do during the situation like this. Vedas prescribe a replacement way for this type of  situations. For explaining this the author Sri Satakopa Thathachariar clears  by giving various quotation from Vedas and Swami Desikan works.

மறை உரைக்கும் பொருள்   மறையும் மறைமுடித்தேசிகனும்

லோகத்தில் ஒருவர்  ஒரு கார்யத்தை செய்தால் அது தவறாகுமென்றால் அதை செய்யாமல் இருக்கலாம்,, செய்யாவிட்டாலும் தவறாகும் என்றால்  செய்வதறியாமல் திகைப்பார். ஸ்ரீமத்ராமாயணத்தில் ப்ரஸித்தமான வ்ருத்தாந்தம் உள்ளது, அதாவது ஹனுமான் ஸீதாபிராட்டியை லங்கையில் எல்லா இடத்திலும் தேடுகிறார். கிடைக்காத ஸமயத்தில் அவருக்கு மனதில் வருத்தமுண்டாகிறது, ராமனிடம் ஸீதையானவள் நஷ்டமாகிவிட்டாள் என்று கூறினால் ராமன் வருத்தமடைவார், ஆக அவ்விதம் கூறுவது தவறாகும், கூறாமலிருந்தாலும்  தவறாகும் ஆக என்ன செய்வதென திகைக்கிறார்.  இதை ஆதிகவி மிகவும்  அழகாக கூறுகிறார்,

 நிவேத்யமாநே தோஷஸ்ஸ்யாத், தோஷஸ்ஸயாதநிவேதனே.

கதம் நு கலு கர்தவ்யம் விஷமம் ப்ரதிபாதி மே என.

இவ்விதம் பலரும்  பல ஸமயங்களில் செய்வதறியாது திகைப்பார்கள்,. இதுபோல் செய்தாலும் தவறு, செய்யாவிடினும்  தவறு நேரிடும் என்பதாக வேதத்தில்  பல விஷயங்களை தெரிவித்து மாற்று வழிகளும் கூறப்பட்டுள்ளன. அவைகளை நாம் சிறிது அறிவோம்..ஸந்தேஹம் வருமிடங்களில் நீட்டிசொல்லும் ப்லுதம் வருவதை வேதத்தில் பல இடங்களில் காணலாம், இந்த க்ரமத்தில் வரும்  ஒரு ஸந்தேஹம்,

 1.ஹோதவ்யம் அக்னிஹோத்ர,,,,,,,,,,ம் ந ஹோதவ்ய,,,,,ம்

ஆதானத்துக்கு  அங்கமாக அக்நிஹோத்ரம் செய்யவேணும். இங்கு மந்த்ரம் சொல்லி ஹோமம் செய்தால் முன்பு கூறியபடி செய்ததாகாது.  முன்பு கூறியபடி என்பது,  நித்யாக்நிஹோத்ரமென்பது  ப்ரக்ருதியாகும் அதைப்போல் இங்கு  அக்னிஹோத்ரம் செய்யவேணும் என்பதாகிறது.  ப்ரக்ருதியான அந்த அக்னிஹோத்ரம் இரவில் துடங்கவேணும்,  இரவில் செய்யும் ஹோமத்தின் மந்த்ரம்  அக்னிர்ஜ்யோதி என்பதாக துடங்கும், காலையில் செய்வதின் மந்த்ரம் ஸூர்யோ ஜ்யோதி என,  இங்கு ஆதானத்தில் காலையில்  அக்நிஹோத்ரம் செய்வதால் ஸூர்யோ ஜ்யோதி என்றே சொல்லவேணும், ஆயினும் இரவில்  அக்னிர்ஜ்யோதி என்று சொல்லி ஹோமம் செய்தபிறகே ப்ரக்ருதியில் காலையில் ஸூர்யோ ஜ்யோதி என ஹோமம் செய்வதால்  ஆதானத்தின் அங்கமான இந்த அக்னிஹோத்ரத்தில் இரவு சொல்லவேண்டிய அக்நிர்ஜ்யோதி என்பதை சொல்லி ஹோமம் செய்யாததால் ப்ரக்ருதியில் சொல்லியபடி ஆகாது. ஆக ஹோமம் செய்தாலும் தவறு, செய்யாவிடில் ஆதானத்தால் உண்டான அக்னிக்கு ஆஹாரமில்லாமல் போகும், அதுவும் தவறாகும் என்ன செய்யலாம். மாற்று வழியை வேதத்தில் காணலாம் .தூஷ்ணீமேவ ஹோதவ்யம் , மந்த்ரம் சொல்லாமல் செய்யவேணும், அவ்விதம் செய்வதால் ப்ரக்ருதியில் கூறியபடி செய்ததாகும்- அதாவது அக்னிர்ஜ்யோதி சொல்லாமல் ஸூர்யோஜ்யோதி என சொல்லவில்லை ஹோமம் செய்வதால் அக்நிக்கும்  ஆஹாரம் கிடைத்துவிட்டது என.

2. யே தேவா மநோஜாதா என்கிற மந்த்ரத்தால் வ்ரதத்தை செய்யவேணுமென்கிற விதி அங்கு உள்ள விஷயம்  தீக்ஷிதனின் –தீக்ஷைபெற்றவனின் வீட்டில் அக்நிஹோத்ரஹோமம்  செய்யவேணுமா,  செய்யக்கூடாதா  என, ஸந்தேஹம் எழ காரணம், செய்தாலும், தோஷமுண்டு, செய்யாவிடினும் தோஷமுண்டு, செய்தால் வரும் தோஷமாவது தீக்ஷிதனானவனே   ஹஸிஸ்ஸெனகூறியபடியால்  ஹோமம் செய்தால் யஜமானனையே ஹோமம் செய்ததாகிவிடும், ஹோமம் செய்யாமல் போனால் ப்ரதிதினம் செய்யவேண்டியதை விடுவதால் தொடர்சி இல்லாமல் போகும், ஆக இரண்டும் தவறானபடியால் என்ன செய்வது என குழப்பம் வருகிறது, இதையே வேதத்தில் ஹோதவ்யம் தீக்ஷிதஸ்ய க்ருஹா,,,,,,, இ ந ஹோதவ்யா,,,,,,,,,ம் என்று ஓதியபடி காணலாம்.

(யஜமானன்- தீக்ஷிதனே  ஹவிஸ்ஸு என்பதை வேதமே கூறுகிறது, ஹவிர்வை தீக்ஷித என.யாகத்தில் ரித்விக்குகள், ப்ராசீனவம்சமெனும் இடத்தில் உள்ள ஆஹவனீய அக்னியின்  ஸமீபத்தில் ஸோமத்தை கொண்டுவருகிறார்கள். அந்த  ஸோமனும் அக்னியுடன் சேர்ந்து இருக்கிறான். இவர்கள் யஜமானனை குறித்து சேர்ந்துள்ளதை அறிந்து யஜமானன் தன்னையே பசுவாக-ஹோமத்ரவ்யமாக பாவித்து உபக்ரமிக்கிறான்,பிறகு அங்கு தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள அக்நீஷோமீயபசுவை ஹோமம் செய்கிறான், அதாவது அக்நீஷோமர்களைக்குறித்து பசுவை விலையாக கொடுத்து—ஹோமம் செய்து  தன்னை விடுவித்துக்கொள்கிறான் என,)

வேதம் கூறும் மாற்று வழி—,  யே தேவா மநோஜாதா என்கிறமந்த்ரத்தால் மறைமுகமாக செய்கிறான்.முன்பு ப்ரஸித்தமான  மந்த்ரத்தால்  ஆஹவனீயத்தில் செய்யும் ஹோமம், ப்ரத்யக்ஷமாகும், வேறுமந்த்ரத்தால்  ப்ராணரூபமான அக்நியில் செய்வதால் இது பரோக்ஷமாகும்,. இவ்விதம் செய்வதால் ,ஹோமம் செய்வதால் வரும் தோஷமும், செய்யாததால் வரும் தோஷமுமில்லை. இதையே   நேவ ஹுதம் நேவாஹுதம்  என்பதாக ஓதிவருகிறோம்.  இவைகளையே சற்று வேறுவிதமாக ஆரண்யகத்தில் யஜுரேவ வதேத்,–யுஞ்ஜதே மந எனும் மந்த்ரத்தை சொன்னால் போதும் ஹோமம் செய்யவேண்டாம் என்றும் ஸூர்யோ ஜ்யோதி என்று சொல்லாமல்  பூஸ்ஸ்வாஹா  என்று  சொல்லி ஹோமம் செய்தால்  இரண்டு தோஷமும் வராது என்பதாக உள்ளதை  காணலாம்.

3.பிண்டபித்ரு யக்ஞத்தில் பிண்டம் வைத்த பிறகு பாத்ரத்தில்  உள்ள அதின்  மீதியானது  சாப்பிடக்கடவதா , இல்லையா  என ஸந்தேஹம், சாப்பிட்டாலும் தவறு, சாப்பிடாமல் போனாலும் தவறாகும், சாப்பிட்டால் வரும் தவறு  விதையை சாப்பிட்டால் பிறகு உத்பத்தி செய்யமுடியாமல் போகும் , இதனால் தான்யம் கிடைக்காமல்  இறப்பதுபோல் , மீதியை சாப்பிட்டால்  சாப்பிட மேலும் ஏதும் கிடைக்காமல் போகும், யஜமானன் பட்டினியால் இறப்பான். இத் தவறை தவிர்க்க சாப்பிடாமல்  போனால்  இது ஹவிஸ்ஸல்லாமல் போகும், எல்லா இடத்திலும் ஹவிஸ்ஸின் மீதியை சாப்பிடுவதால் இங்கும் சாப்பிட்டாலே  இது ஹவிஸ்ஸாகும். ஹவிஸ்ஸில்லாமல் போனால் பித்ருக்களுடன் ஸம்பந்தம்- தொடர்பு இல்லாமல் போகும். என்ன செய்வது ,இரண்டுவிதமான தவறையும் பரிஹரிக்க  மாற்று வழியை வேதம் உபதேசிக்கிறது, அவக்ரேயமேவ, சாப்பிடவேணாம், நுகர்ந்தால் போதும், என. நுகர்வதால்-, விழுங்காததால் சாப்பிட்டபடியல்ல.   நுகர்வதால் அதின் ரஸம்  உள்ளே செல்வதால் சாப்பிடாதடபடியல்ல  என.

இதை வைத்தே ஏகாதசியன்றும் வ்ரததினங்களிலும்  ச்ராத்தம் செய்யும் வைதிகர்கள் பிண்டப்ரதானம் செய்து சேஷத்தை உட்கொள்ளாமல் நுகர்ந்து வருவது ஆசாரத்தில்  உள்ளது.

4..யாகத்தில் உள்ள அநேகம் இஷ்டிகளில் ஆதித்யேஷ்டி என்பது ஒன்றாகும். யாகத்துக்காக ஸோமலதையை இரட்டைமாட்டு வண்டியில் கொண்டுவரவேணும். இங்கு ஸோமன்  அதிதியாக- விருந்தாளியாக வருவதால் நம் க்ருஹத்துக்கு வரும்  விருந்தாளிகளுக்கு செய்யும் உபசாரத்தைப்போல் அங்கு செய்யவேணும், அதுதான் ஆதித்யேஷ்டி,, இதை எந்த ஸமய்த்தில் செய்ய வேணும் என்பது கூறப்படுகிறது,  இரண்டு காளையையும்  வண்டியில் நின்றும் விடுவித்தபிறகு -கழற்றிய பிறகு செய்தால்  ஸோமன் வருவது -பயனம் என்பது முடிந்து விடும் ஆதித்யம் – உபசாரம் ஆரம்பிக்காததால்  யாகத்தின் நடுவில் யாகத்தின் தொடர்ச்சி  போய்விடும் என்பது தோஷமாகும், இதை தவிர்க்க  இரண்டுகாளையையும் விடுவிக்கும் முன்பாக செய்தால் பயனம் பூர்தியாகாததால்  வராதவர்களை குறித்து உபசரிப்பது போலாகும்.  ஆக இதுவும் தவறு –தோஷமாகும். என்ன செய்வது, மாற்று வழியை வேதம் கூறுகிறது, ஒரு காளையை  விடுவித்த பிறகு செய்யவேணும், இவ்விதம் செய்வதால் முன்பு கூறிய இரண்டு தோஷமும் வராது, அதாவது ஒன்றை விடுவித்தபடியால் பயனம் முடிந்துவிட்டது  வராதவர்களுக்கு செய்வதாகாது, ஒன்றை விடுவிக்காததால்  பயனம் முடியவில்லை, முடியும் முன்பாக செய்ததாகிறது.

இந்த பரோக்ஷமான – சாஸ்த்ரவிஷயத்தை ப்ரத்யக்ஷமாக கரிகிரியில் காணலாம், அபரோக்ஷமீக்ஷயதி ஏஷ தம் கரிகிரி்ம் ஸமாச்ரயே சாஸ்த்ரவிஷயத்தை ப்ரத்யக்ஷமாக காட்டும் இந்த கரிகிரியை ஆச்ரயிக்கிறேன் என்றல்லவா ஆழ்வானின் ஸ்ரீஸூக்தி,  இதை நாம் ப்ரத்யக்ஷமாக அனுபவிக்கலாம்.  ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் திருநக்ஷத்ரத்தன்று  நம்மத்திகிரித்திருமால்  புறப்பாடாகி ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸந்நிதியின் முன்பாக எழுந்தருளிய உடன் தர்சனதாம்பூலம் என்பதான ஸ்வாகத வாசனம் நடைபெறும், இதுதான் ஆதி்த்யேஷ்டியின் ஆரம்பமாகும், பெருமாளுக்கு மட்டும் உபஹாரம் ஸமர்ப்பிக்கிறார்கள். ஆக ஸந்நிதி வாசலில் ஸமர்பிப்பதால்  உத்ஸவம் முடியவில்லை,  கோஷ்டிகள் முடிந்தபிறகு ஸமர்பிப்பதால்  வராதவருக்கு உபசாரம் என்பதுமில்லை எனலாம். பெருமாள் ,ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸந்நிதிக்கு உள்ளாக எழுந்தருளிய உடன் க்ஷேமதளிகை என நிவேதனம் செய்வார்கள், இதிலும் வேதத்தில் கூறியதை காணலாம், வேதம் கூறுகிறது, யதாதிதய ஆகதாய ஸர்பிஷ்வதாதித்யம் க்ரியதே, லோகத்தில் வீட்டுக்கு வரும் விருந்தாளிக்கு நெய்யுடன் கூடிய வஸ்துக்களால் விருந்து கொடுப்பதைப்போல் என. இங்கு க்ஷேமத்தளிகையில் நெய்யுடன் கூடிய மதுரமானபதார்தத்தையே அமுது செய்விப்பார்கள். இதை கண்டால்  வேதமானது  லோகத்தை  உதாஹரணமாக காண்பித்ததும் நம் அத்திகிரித்திருமாலின் ஸந்நிதி ஆசாரத்தை வைத்தே ஆகும் எனலாம்.

நமது ஸம்பரதாயத்தில் பகவதாராதனம் தான் யாகம் என்பதால் ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸந்நிதியில் நடைபெறும் ஸேவாகாலம் வாக்யக்ஞமாகும், திருவாராதனத்தில்   மந்த்ரபுஷ்பம், ஸ்தோத்ர  சஸ்த்ரஸ்தானத்திலாகும். உத்ஸவத்துக்கு சாத்துமறை என்றே பெயர்.  ஆதித்யேஷ்டி ப்ரகரணத்தில்  வரும்  பாகம், யாவத்பிர்வை ராஜானுசரைராகச்சதி ஸர்வேப்யோ வை தேப்ய ஆதித்யம் க்ரியதே சந்தாம்ஸி கலு வை ஸோமஸ்ய ராக்ஞோனுசராணி  ராஜாவுடன் வரும் அவனின் பரிஜனங்களுக்கும்  ஆதித்யம்—விருந்து அளிக்கவேணும் என்பதால் இங்கு ஸோமராஜனின் அனுசரர்களான காயத்ரி முதலானவர்களுக்கு செய்யப்படுகிறது என. ஆலயத்தில் கைங்கர்யபரர்களுக்கும்  விருந்து – பகவத்ப்ரஸாதம் விநியோகிக்கப்படுகிறது.

தேவவத் ஸ்யாதுபாஸ்ய- ஆசார்யன் தேவதையைப்போல் உபாஸிக்கத்தகுந்தவன் என்பதால்  தேவதாஸார்வபௌமனான நம்மத்திகிரித்திருமாலுக்கு ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸந்நிதியில் ஆதித்யேஷ்டி ஸ்தானத்தில் ஸ்வாகதவாசனம் போல்- தர்சனதாம்பூலம் ஸமர்பிக்கிற க்ரமத்தில்  குருஸார்வபௌமரான் ஸ்வாமி தேசிகன் மங்களாசாஸநத்தன்று ஸ்ரீவரதன் ஸந்நிதிக்கு எழுந்தருளும் ஸமயத்தில்  ஸ்ரீதாததேசிகன் ஆதித்யேஷ்டி ஸ்தானத்தில் ஸ்வாமிதேசிகனுக்கு தர்சனதாம்பூலம் ஸமர்ப்பிக்கிறார். நெய்யுடன் மதுரமான க்ஷேமதளிகையும் ஸ்வாமிக்கு நிவேதனமாகிறது.

இந்த வேதபாகத்தின் பாஷ்யத்தை  வாசிப்பவர்களுக்கு மேலும் பல ரஸமான விஷயம் புலப்படும்.

இவ்விதம் மறையின் பொருளை ரஸித்தோம், இனி சிஷ்யாஃ சிக்ஷிதபுத்தயஃ ச்ருதிபதே யேஷாம் வயம் -வேதமார்கத்தில்  சிக்ஷிதமான புத்தியை உடையவன் என பெருமையாக தம்மை குறிப்பிடும்  மறைமுடிதேசிகனின் ஸ்ரீஸூக்தியை ரஸிக்கலாம். ஸ்வாமி தேசிகனுக்கு வேதாந்தாசார்யர் என நம்பெருமான் அருளப்பாடிட, ஸ்வாமி அந்த பிருதை அன்வர்த்தமாக்குவதாக ஸாதித்த அதிகரணஸாரவளி எனும் க்ரந்தத்தில்,ஒரு  தோஷத்தை  தெரிவித்து ஸாமர்த்யமாக பரிஹரிக்கிறார்.

Swami Desikan Thoopul

போதாயனர் ஸாதித்த வ்ருத்திக்ரந்தமெனும் நூலில் மீமாம்ஸா சாஸ்த்ரம் பதினாறு அத்யாயமும் ஜைமிநி மஹரிஷியால் ஸாதிக்கப்பட்டது என்றுள்ளது. ஸங்க்ர்ஷகாண்டம் காசக்ருத்ஸனர் என்பவரால் ஸாதிக்கபபட்டது என தத்வரத்நாகரமெனும் நூலில் கூறப்பட்டது. இந்த க்ரந்தம் பட்டபராசரரால் இயற்றப்பட்டது.ஸ்வாமி ஸாதிப்பது பெரியோர்களின் ஸ்ரீஸூக்திகளில் இதுதான் சரி, மற்றது  தவறு என்று நிஷேதிக்க நாம் தகுதிபடைத்தவர்களல்ல. என.

பரஸ்பரம் விருத்தமாக தோன்றுவதில் ஒன்று நிச்சயம் தோஷமாகும் என்பது நியதமானபடியால்  எது சரி  என கேள்வி வரும். ஸமாதானம், அவ்விதம் நிர்பந்தமில்லை.வ்ருத்திக்ரந்தபடி ஜைமிநி ஸாதித்ததை காசக்ருத்சனர்  ப்ரவசனம் செய்தார் என்ற தாத்பர்யத்தில் தத்வரத்நாகரக்ரந்தத்தில் ஸங்க்ரஷகாண்டம் காசக்ருத்சனர் ஸாதித்தது என்பதாக குறிப்பிடப்பட்டது எனலாம் என்கிறார். ஆக எதுவும் பாதிக்கப்படவில்லை.இரண்டு ஸ்ரீஸூக்திக்கும்  ஒரே தாத்பர்யம்தான்.

 Writeup By : Sri Satakopa Thathachariar

Print Friendly, PDF & Email

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here