Dayasatakam – Sloka-1

0
389

SLOKAM 1: SALUTATION TO THE THIRUMALA

prapadhye taM giriM praaya : shrInivaasaanukampayaa |
ikshu saara sravantyeva yanmuurtyaa sharkaraayitam ||1
ப்ரபத்யே தம் கிரிம் ப்ராய: ஸ்ரீ நிவாஸாநு கம்பயா |
இக்ஷு ஸார ஸ்ரவந்த் யேவ யந்மூர்த்யா ஷர்கராயிதம் || 1

MEANING: adiyEn seeks as refuge that sacred hill of ThiruvEnkatam, which has its origin from the flow of the river of Dayaa of the Lord (SrinivAsa anukampA); that nectarine flow constituted by the sweet sugar cane juice of Lord’s KaruNaa got crystallized and has become the veritable hill of Thiruvenkatam.

COMMENTS:

The limitless, never ceasing Dayaa of Lord SrinivAsan of ThiruvEnkatam flows as a flood towards those, who sought His protection through the performance of SaraNAgathi. This flood of Dayaa is like the rapid flow of a river of sugar cane juice. It is but natural for the cane sugar juice to densify and become sugar first and rock candy next. Similarly, the ceaseless pravAham of the Lord’s delectable guNam of Dayaa densifies to become the most enjoyable hill of ThiruvEnkatam. Quite often, poets equate the abode of the Lord with the Lord Himself  and His kalyANa guNams. Swamy Desikan follows this path shown by KurEsar, who saluted and offered his Prapatthi to the hills of ThirumAlirum ChOlai, where Lord Sundara Baahu resides.

The Dayaa (KaruNaa) guNam is superior to all the auspicious guNams of the Lord. Swamy Desikan visualizes the embodiment of this KaruNa guNam taking the shape as the hills of Thirumala. The KaruNaa guNam of the Lord is the most superior guNam because it forgives all the insufferable trespasses of the Jeevans. This is the noble guNam that grants all the desired wishes of the chEthanams. This guNam flows like a river in flood and drenches the adiyArs with its anugraham. It is firm and resolute like a mountain. AdiyEn performs my Prapatthi to the embodiment of the Lord’s KaruNaa, Thirumalai. The key words of this slOkam are: “Tamm Girim PrapadhyE”.

Audio file:

[wpaudio url=”http://www.mediafire.com/file/5ybck8knn9d22gk/001-Dayasathakam-Slo-(01)-01.mp3″ text=”Dayasatakam Upanyasm Audio-Slokam-1″ dl=”0″]
[wpaudio url=”http://www.mediafire.com/file/a9nnpr0p1n9oj7b/002-Dayasathakam-Slo-(01)-02.mp3″ text=”Dayasatakam Upanyasm Audio-Slokam-1″ dl=”0″]

பொருள் – ஸ்ரீநிவாஸனுடைய தயை என்பது கருப்பஞ்சாறாகப் பெருகி உள்ளது. இது ஆறு போன்று ஓடிச்சென்று, சர்க்கரைக் கட்டி போன்று உறைந்து நின்றது. இப்படிப்பட்ட சர்க்கரை மலையாகிய திருவேங்கடமலையை நான் சரணம் அடைகிறேன்.

விளக்கம் – வேம் என்றால் பாவம் என்று பொருள். கடம் என்றால் கொளுத்துவது எனறு பொருள். ஆக வேங்கடம் என்றால் பாவங்களைக் கொளுத்துவது என்றாகிறது. ஸ்ரீநிவாஸனின் தயை என்ற குணம், பாவத்தை மட்டுமே விரும்பிச் செய்யும் நமது பிழைகளைப் பொறுத்துக் கொள்வதையே தனது இயல்பாக உடையது. ஆக வேங்கடமலையும் இதனையே செய்கிறது. எனவே ஸ்ரீநிவாஸனின் தயை என்ற குணம் செய்கின்ற செயலையே வேங்கடமலையும் செய்வதால், அந்தத் தயை குணமே திருவேங்கட மலையாக நின்றதோ என்று தோன்றுகிறது.

ஸ்ரீநிவாஸன் ஒரு பெரிய கரும்பு என்று வைத்துக் கொண்டால், அந்தக் கரும்பிலிருந்து வரும் சாறானது, ஆறு போன்று பெருகி, மலையாக உறைந்தது. கரும்பின் சக்கைகளை நீக்கி விட்டுச் சாறை மட்டும் எடுத்துக் கொள்வது போல் – ஸ்ரீநிவாஸனிடம் உள்ள “பாவங்களுக்குத் தண்டனை விதிப்பது” போன்ற செயல்களைத் தள்ளி விட்டு, சாறு போன்ற தயை குணத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொள்வோம்

தயை குணம் இல்லாதவனை கல் போன்றவன் என்பார்கள் . இங்கு தயை குணத்தை, கல் போன்ற ஒரு மலையுடன் ஒப்பிட்டுக் கூறுவது எவ்வாறு பொருந்தும் என்ற கேள்வி எழலாம். இதற்குச் சமாதானம் – மலை எவ்விதம் அசையாமல் உள்ளதோ, அது போன்று நம்மிடம் ஸ்ரீநிவாஸனின் தயை என்பது அசையாமல் உள்ளது என்று கருத்து. இங்கு உள்ள ஆறு என்பது ஸ்ரீநிவாஸனின் தயையானது, ஆகாச கங்கை போன்ற திருமலையில் உள்ள நதிகளைப் போன்று உள்ளதைக் குறிப்பதாகவும் கொள்ளலாம்.

சரணாகதி செய்வதற்கு நமது பாவங்கள் நீங்க வேண்டும். ஆகவே, நமது பாவங்களை நீக்குதல் என்னும் செயலைச் செய்யும் திருவேங்கடமலையை முதலில் சரணம் அடைந்தார்.

அநுகம்பை என்ற பதம் ஒரு ஜீவன் துன்பம் எற்பட்டு நடுங்கும்போது, அவன் மீது கொண்ட இரக்கம் காரணமாகத் தானும் (ஸ்ரீநிவாஸனும்) நடுங்குவதாகப் பொருள். வேதங்களில் சூரியன் முதலானோர் ஸ்ரீநிவாஸனுக்குப் பயந்து நடுங்கியபடி, தங்களது செயல்களைச் செய்கின்றனர் என்று கூறும்போது இங்கு ஸ்ரீநிவாஸன், ஜீவன் ஒருவன் துன்பத்தினால் நடுங்கும்போது தானும் நடுங்குவதாக வியப்பாகக் கூறினார்.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் ஆறாவது ஸ்கந்தம், 18ஆவது அத்யாயம், 65 ஆவது ச்லோகத்தில் இந்திரன் “ஸ்ரீநிவாஸா அநுகம்பயா” என்று கூறியதை, இங்கு இவரும் கூறுகிறார்.

Source:

English: Oppiliappan KOil Sri Varadachari SaThakOpan Swami

Tamil: Sridharan Swami of Srirangam

Print Friendly, PDF & Email

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here